şimdi saat sensizliğin ertesi yıldız dolmuş gökyüzü ay-aydın avutulmuş çocuklar çoktan sustu bir ben kaldım tenhasında gecenin avutulmamış bir ben... şimdi gözlerime ağlamayı öğrettim...
-Şimdi bir parça mutluluk yok içimde tek coşkum tek sevincim Bir nescafem birde elmalı turtam acınası bin acımamıydı hep yaşadığım -Ne yapmalıym yaşadıklarımı Boşvermelimi?, Yok karşına alıp adam akıllı...
garip bir veda; Yanağıma kondurduğun o sıkı öpücükler sanki bir teselli bir ilaçtı yaraya karşı Yalnızlıkmı korunmamı Gözlerinde hep bir hesap vardı bir kaygı vardı anladım...
Sokaklar boş ve karanlık Şuracıkta ağlasam nolur sanki? Kim duyar hıçkırığımı Kim görür ıslanan gözlerimi Kim karışır zorla tesellime Nolur sanki? Karşı...
21 ekim 2002 Yüreğimden neler geçiyor ama kalemim kelimelerle buluşamıyor bir türlü Sanki birisi ya da birşeyler sıkıyor boğazını kalemimin ...